سلام دوستای گلم 
وقتی که بچه بودم ، هر وقت یه بزرگتر یا به قول ما آدما کسی که سنی ازش گذشته بود بهم می رسید می گفت خوش به حالت کاش منم مثل تو بچه بودم !!!
ته دلم بهش می خندیدم 
و همیشه آرزم این بود که بزرگتر بشم . تو یه چشم به هم زدن بزرگ شدم و حالا می بینم که بزرگ شدن چقدر سخته 
دوست دارم حتی شده یه لحظه به دوران کودکیم برگردم
و تو اون عالم خوش باشم؛ یا حتی شده خواب اون دورانو ببینم .
با دیدن این همه مشکلات، البته نمیگم کم آوردم و خدای نکرده ناشکر هم نیستم ولی خیلی سخته تو این دورو زمونه جوون باشی ، پاک باشی و به آینده امیدوار .
وقتی به آینده نگاه می کنم و جایی رو پیدا نمی کنم که تو اون لحظه به آرامش برسم . دیگه اون رفاقتهای دوران بچگی رو نمی بینم اون قهر و آشتی کردنای کودکانه که عالمی داشت واسه خودش 
دغدغه ای که ما جوونها دچارش شدیم و یه جورایی داریم از مسیر اصلی منحرف می شیم البته گاهی خودمونم کم لطفی هایی داریم و همه تقصیرها رو نمی شه گردن اینو اون بندازیم
به این مسائل که فکر می کنم چیزی به ذهنم نمی رسه جز اینکه بگم
اللهم عجل لولیک الفرج
و واقعا همین امید به ظهور منجی که باعث میشه همچنان امیدوار باشم ...
یه کم دلم پر بود اینجا نوشتم تا کمی آروم بشم ببخشید اگه وقتتونو گرفتم
این گل تقدیم به دوستای گلم
منتظر نظراتون هستم ... 
